Mijn naam is Richard Suy. Ik ben tandarts en praktijkhouder van Mondzorg Oost. In de afgelopen ruim 25 jaar heb ik aan de stoel gewerkt, praktijken opgebouwd, praktijken gereorganiseerd, bestuurd, lesgegeven, magazines geschreven & opgemaakt, gesproken op congressen en universiteiten. Ik zat aan tafel met beroepsverenigingen, toezichthouders en de Nederlandse Zorgautoriteit en mocht meedenken over de toekomst van ons vak. Vaak resulterend in de architectuur van ICT interface projecten.
Maar als je mij vraagt wat ik uiteindelijk het belangrijkste vind, is het antwoord verrassend eenvoudig:
Behandel een ander zoals je zelf behandeld zou willen worden. En behandel liever niet als je het kunt voorkomen.
Mijn eerste kennismaking met tandheelkunde was thuis. Mijn vader was tandarts in Elst. Daardoor zag ik het vak al jong van dichtbij.
Tegelijkertijd had ik als kind mijn eigen ervaringen in de tandartsstoel. Juist die combinatie is me altijd bijgebleven. Want hoe technisch goed een behandeling ook is: voor degene die in de stoel ligt, gaat tandheelkunde óók over vertrouwen, onzekerheid, angst, verwachtingen en je durven overgeven aan iemand anders.
Pas veel later ben ik gaan begrijpen hoeveel invloed zulke ervaringen kunnen hebben op hoe iemand de rest van zijn leven naar een tandarts kijkt.
Misschien ligt daar wel de oorsprong van een overtuiging die nog steeds de basis vormt van Mondzorg Oost:
Goede tandheelkunde gaat niet alleen over wat je doet. Het gaat minstens zoveel over hoe en waarom je het doet.
In 1999 studeerde ik af als tandarts aan de toenmalige Katholieke Universiteit Nijmegen, tegenwoordig de Radboud Universiteit.
Na mijn studie deed ik ervaring op in verschillende praktijken. Vervolgens kwam ik in Nijmegen terecht bij Theo Kwaks en Cees Schrier, twee tandartsen die juist aan de vooravond van hun pensioen stonden. Maar ook bij Peter Schoutens, hier nog met snor, een bevlogen tandtechnisch laborant met zijn mooie bedrijf Dental Technics. Daar kon ik mee overleggen, leren van (andermans) fouten en de gehele tandtechnische kant van ons vak bewonderen.
Achteraf was dat een bijzondere periode.
Als jonge tandarts denk je dat je na je studie veel weet. Vervolgens ga je werken met collega's die een heel beroepsleven aan patiënten, successen, fouten en veranderingen hebben meegemaakt.
Dan ontdek je hoeveel er nog te leren valt.
Niet alleen over tanden.
Vooral over mensen.
Een volgende belangrijke stap ontstond samen met projectontwikkelaar en inmiddels vriend Rob Hendriks.
Aan de Berg en Dalseweg stond het voormalige gebouw van ingenieursbureau Haskoning. Vervallen, sleets en zeer gedateerd. Samen met huisartsen, apotheek, fysiotherapeuten en andere zorgprofessionals ontstond het plan om het gebouw te transformeren tot een multidisciplinair medisch centrum.
Dat betekende tekenen, verbouwen, overleggen, opnieuw tekenen en vooral heel veel samenwerken.
Zo ontstond wat nu het Medisch Centrum Nijmegen-Oost is.
Vanaf 2008 was ik binnen het centrum onder andere penningmeester en secretaris en van 2021 tot 2025 voorzitter.
Die ontwikkeling heeft mijn kijk op zorg sterk beïnvloed. Een tandarts hoeft geen eiland te zijn. Huisarts, apotheek, fysiotherapie en mondzorg hebben allemaal hun eigen expertise, maar uiteindelijk zien we dezelfde mens.
Waarom zouden we dan niet veel meer samenwerken?
Ook onze tandartspraktijk veranderde.
Wat relatief klein begon, groeide stap voor stap uit tot Mondzorg Oost: een praktijk waarin tandartsen, mondhygiënisten, assistenten en collega's met verschillende aandachtsgebieden samenwerken.
Die groei is nooit het doel op zichzelf geweest.
Sterker nog: ik vind dat een praktijk niet groot moet willen worden omdat groot beter zou zijn.
Een praktijk mag groeien omdat patiënten tevreden zijn en goede collega's er graag willen werken.
Dat is iets anders.
Daarom proberen we bij Mondzorg Oost kennis bij elkaar te brengen. Algemene tandheelkunde en preventie waar dat kan; aanvullende deskundigheid wanneer een situatie daarom vraagt.
Niet iedere patiënt heeft een specialist nodig. Maar als het wél nodig is, is het prettig als de kennis dichtbij is.
Dat heeft geleid tot een principe dat onze manier van werken goed samenvat:
Persoonlijk als het kan. Gespecialiseerd als het nodig is.
In 2019 was er meer ruimte nodig. En er kwam ruimte. Het aangrenzende pand kwam leeg te staan, een kans diende zich aan. Een nieuwe fase! Ruimte voor mondhygiëne, specialismen, laboratorium maar ook een nieuwe frisse kantine en overheadruimtes. Het geeft ruimte aan enthousiasme.
Hier wordt letterlijk de brug gebouwd naar het nieuwe tweede pand van Mondzorg Oost
De corona jaren dienden zich aan....
In de loop der jaren is preventie steeds belangrijker geworden in mijn denken over mondzorg.
Een tandarts verdient zijn geld traditioneel vooral met behandelen. Toch zou ik het liefst zien dat onze patiënten steeds minder behandelingen nodig hebben.
Dat klinkt misschien als een vreemde bedrijfsstrategie.
Ik denk dat het juist goede zorg is.
Een gaatje dat niet ontstaat hoeft niet gevuld te worden. Tandvlees dat gezond blijft hoeft niet uitgebreid behandeld te worden. En een probleem dat we vroeg ontdekken is meestal eenvoudiger op te lossen dan hetzelfde probleem vijf jaar later.
Daarom geloof ik steeds sterker:
We behandelen je graag. Maar liever zorgen we dat het niet nodig is.
Preventie betekent overigens niet dat alles te voorkomen is.
Juist patiënten met dentaal trauma hebben me veel geleerd. Een ongeluk, een afgebroken voortand of iemand die onverwacht een deel van zijn gebit verliest.
Op zulke momenten merk ik nog altijd dat ik als tandarts op mijn best ben.
Er staat iemand tegenover je die niet alleen een tandheelkundig probleem heeft, maar soms letterlijk een stukje van zichzelf kwijt is.
Dan komen kennis, techniek, improvisatie en menselijkheid bij elkaar.
En juist dan realiseer ik me waarom ik ooit tandarts ben geworden.
Op een gegeven moment begon ik me steeds vaker af te vragen waarom bepaalde dingen in de mondzorg georganiseerd waren zoals ze waren.
Waarom bestaat deze regel?
Wie bepaalt eigenlijk wat goede zorg kost?
Wanneer helpt toezicht de zorg — en wanneer belemmert het die juist?
En waarom hebben zorgprofessionals soms zo weinig invloed op systemen waarbinnen ze iedere dag moeten werken?
Dat leidde eerst tot commissiewerk voor beroepsorganisaties en uiteindelijk ook tot bestuurlijke functies.
Rond het experiment met de vrije tarieven kwam ik intensiever in aanraking met de bestuurlijke kant van de mondzorg en onder anderen met Jan Willem Vaartjes en Wilfred Kniese. De KNMT als vereniging bracht mij niet wat ik ervan verwachte. Dat gevoel bekruipt me nu helaas ook weer bij de huidige koers van de KNMT.
In 2015 trad ik samen met Ravin Raktoe toe tot het bestuur van de Associatie Nederlandse Tandartsen (ANT).
Samen durven strijden tegen de almaar toenemende bureaucratie en regelzucht.
Daar hield ik mij onder andere bezig met tarieven, kwaliteit, regelgeving en belangenbehartiging.
Dat betekende veel gesprekken met collega's, beleidsmakers, toezichthouders en organisaties zoals de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) en Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ).
Die jaren hebben mijn ogen geopend.
Niet omdat regels of toezicht verkeerd zijn. Integendeel: gezondheidszorg verdient hoge standaarden.
Maar méér regels betekenen niet automatisch betere zorg.
Goede professionals hebben kaders nodig — én ruimte om hun vak uit te oefenen.
In 2019 schreef ik daarover het opiniestuk Je maintendrai. De essentie daarvan vind ik nog steeds actueel: richt toezicht vooral op waar het misgaat en voorkom dat iedere professional wordt belast met steeds meer regels vanwege incidenten bij een kleine groep.
Vrijheid kan namelijk nooit zonder verantwoordelijkheid.
Maar het omgekeerde geldt ook:
Wie verantwoordelijkheid van zorgprofessionals verwacht, moet ze ook voldoende vertrouwen geven om die verantwoordelijkheid te kunnen nemen.
Dat uitgangspunt is in de jaren daarna alleen maar belangrijker voor me geworden.
Midden, de Belgische minister van volksgezondheid, rechts, vriend en bestuurder Ravin Raktoe
In 2020 werd het traject ingezet om ANT en KNMT samen te brengen.
Na de fusie werd ik bestuurder binnen de nieuwe KNMT. Na ongeveer twee jaar besloot ik, samen met collega-bestuurder Wilfred Kniese, aan het einde van mijn termijn te stoppen.
In die periode hield ik mij onder andere bezig met kwaliteit, visitatie en verduurzaming van de mondzorg.
Voor mijn inzet voor de beroepsgroep ontving ik later de KNMT-penning voor bijzondere verdiensten.
Daar ben ik gepast trots op. Niet vanwege de penning zelf, maar omdat hij staat voor jaren waarin ik geprobeerd heb iets terug te doen voor een vak dat mij veel heeft gebracht.
Een onderwerp dat mij bestuurlijk bijzonder interesseerde was visitatie.
Kwaliteit ontstaat volgens mij niet doordat je zoveel mogelijk vakjes aanvinkt.
Interessanter is de vraag:
Wat zie ik zelf misschien niet meer?
Iedere professional ontwikkelt routines. Dat is noodzakelijk, maar routines kunnen ook blinde vlekken veroorzaken.
Daarom geloof ik in collega's die bij elkaar kijken, vragen durven stellen en kennis delen.
Niet om elkaar af te rekenen.
Om elkaar beter te maken.
Die gedachte loopt als een rode draad door mijn carrière. Tot op de dag van vandaag draait visitatiesoftware van veel verenigingen, waaronder KNMT en VTvO, op de architectuur die ik samen met Tromik heb geïnitieerd en uitgewerkt.
Ook duurzaamheid kwam nadrukkelijker op de agenda.
De gezondheidszorg wil mensen gezonder maken, maar gebruikt tegelijkertijd veel energie, materialen en wegwerpproducten. Dat schuurt.
Binnen de KNMT hield ik mij daarom mede bezig met duurzame mondzorg.
Ook bij de verbouwing en ontwikkeling van onze eigen praktijk hebben we geprobeerd bewuste keuzes te maken rond energie, materialen, installaties en hergebruik.
Niet alles kan meteen perfect.
Maar dat is geen reden om niet te beginnen. https://knmt.nl/nieuws/mondzorg-aan-de-slag-met-verduurzaming
Mijn bestuurlijke ervaringen brachten ook een ander inzicht.
Ik vond en vind dat een sector sterker wordt wanneer professionals keuze hebben.
Beroepsorganisaties vervullen een belangrijke rol, maar niet iedere tandarts of praktijk heeft dezelfde ondersteuning nodig. Waarom zou je dan altijd één totaalpakket moeten afnemen?
Vanuit die gedachte ontstond MondzorgPartners.
Aanvankelijk vooral als experiment.
Een soort pilot: kunnen we bepaalde diensten die praktijken nodig hebben — protocollen, kwaliteit, klachten, RI&E en andere ondersteuning — ook toegankelijk en modulair organiseren?
Tot mijn verrassing begonnen ledenraadsleden van de KNMT zelf de URL te delen.
En toen gebeurde iets interessants:
de gebruikers kwamen vanzelf.
Blijkbaar bestond de behoefte.
Ik heb vervolgens meerdere malen aangeboden om het initiatief binnen of naast de beroepsorganisatie verder te benutten. Toen dat niet van de grond kwam, heb ik uiteindelijk besloten MondzorgPartners over te dragen aan Robbie Scheepers, voormalig medewerker van de KNMT.
MondzorgPartners als zelfstandig bedrijf was nooit mijn oorspronkelijke doel.
Maar misschien is dat wel een van de mooiste lessen uit ondernemerschap:
Soms bouw je iets om een idee te bewijzen — en blijkt het idee groter dan het experiment.
Nieuwsgierig? www.mondzorgpartners.nl
Sinds 2023 ben ik voorzitter van de Vereniging Tandartsen voor Orthodontie (VTvO).
Ook daar probeer ik dezelfde principes toe te passen: een vereniging moet meer zijn dan een ledenadministratie.
We werken aan kwaliteit en het OK-register, belangenbehartiging, nascholing, congressen en een duidelijke langetermijnstrategie.
Daarnaast zijn we meer gaan investeren in communicatie en kennisdeling, onder andere met eigen magazines.
Orthodontie verandert bovendien razendsnel.
Digitale behandelplanning, aligners, 3D-printing, kunstmatige intelligentie en nieuwe diagnostische mogelijkheden bieden enorme kansen.
Maar nieuwe technologie stelt ons ook steeds dezelfde vraag:
Omdat iets technisch kán, betekent dat automatisch dat we het moeten doen?
Die professionele afweging wordt in een steeds digitalere gezondheidszorg alleen maar belangrijker.
Door mijn bestuurlijke werkzaamheden kreeg ik door de jaren heen de kans om op veel verschillende plekken over mondzorg te spreken.
Op universiteiten en congressen, maar ook op RTL4, regionale televisie en radio.
Onderwerpen liepen uiteen van ondernemerschap en regelgeving tot orthodontie en geriatrische mondzorg.
Dat laatste onderwerp ligt me na aan het hart.
Nederland wordt ouder. Mensen houden hun eigen tanden steeds langer en hebben daardoor op hoge leeftijd vaak complexere mondzorg nodig.
Goede mondzorg voor ouderen gaat daarom niet alleen over tanden. Het raakt voeding, medicatie, zelfredzaamheid en kwaliteit van leven.
Mondzorg moet mee veranderen met de samenleving.
Ik heb het voorrecht gehad om op veel podia te mogen staan.
Maar een van de mooiste dingen gebeurt soms jaren later.
Een jongere collega komt naar me toe en vertelt dat hij of zij ooit bij een lezing zat en iets heeft onthouden wat ik toen zei.
Een gedachte. Een kritische vraag. Een andere manier om naar ons vak te kijken.
Dat raakt me meer dan applaus.
Want kennis heeft uiteindelijk weinig waarde wanneer je haar voor jezelf houdt.
Als iemand door iets wat jij hebt gedeeld zelf beter gaat nadenken, heb je misschien meer bereikt dan je op dat moment beseft.
Goede zorg gaat niet alleen over wat er in de behandelkamer gebeurt. Juist wanneer verwachtingen uiteenlopen, een patiënt ontevreden is of nieuwe wet- en regelgeving de praktijk raakt, wordt duidelijk hoe belangrijk zorgvuldigheid, communicatie en een goed juridisch kader zijn.
Het snijvlak tussen mondzorg en gezondheidsrecht heeft daarom al lange tijd mijn bijzondere belangstelling. Tijdens mijn bestuurlijke werkzaamheden hadden het klachtenbureau en de praktische invulling van de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz) als portefeuillehouder mijn onverdunde aandacht. Niet omdat klachten vooral een juridisch probleem zijn, maar omdat je juist van situaties waarin het niet goed gaat veel kunt leren over de kwaliteit van zorg.
Sinds 2026 ben ik als branche-/sectordeskundige verbonden aan De Geschillencommissie in Den Haag. Daar komen zorginhoud, communicatie, professionele verantwoordelijkheid en het juridische kader bij elkaar. Die rol sluit goed aan bij mijn belangstelling voor nieuwe wet- en regelgeving en de gevolgen daarvan voor patiënten én zorgprofessionals.
Regels moeten patiënten beschermen en goede zorg ondersteunen. Maar goede regelgeving vraagt ook kennis van wat er daadwerkelijk in de behandelkamer gebeurt.
Die wisselwerking blijf ik bijzonder interessant vinden. Want uiteindelijk gaat gezondheidsrecht voor mij niet alleen over wat volgens de wet mag of moet, maar vooral over de vraag hoe we zorg eerlijk, zorgvuldig en professioneel organiseren — ook wanneer patiënt en zorgverlener het niet met elkaar eens zijn.
Na ruim 25 jaar zijn mijn werkzaamheden behoorlijk veranderd.
Ik ben tandarts, praktijkhouder en bestuurder geweest. Ik heb bedrijven en initiatieven ontwikkeld, vergaderingen met toezichthouders gevoerd en op podia gestaan.
Maar uiteindelijk wordt tandheelkunde niet gemaakt in een bestuurskamer.
Het gebeurt wanneer iemand in je behandelstoel gaat zitten en je zijn of haar vertrouwen geeft.
Daarom wil ik die verbinding met de praktijk nooit verliezen.
Besturen maakt mij hopelijk een betere tandarts.
En tandarts blijven maakt mij hopelijk een betere bestuurder en ondernemer.
De komende jaren gaat ons vak misschien sneller veranderen dan in de afgelopen decennia.
AI, 3D-diagnostiek, digitale tandtechniek, preventiedata en gepersonaliseerde zorg gaan ons steeds beter helpen voorspellen wat een patiënt nodig heeft.
Dat biedt geweldige mogelijkheden.
Maar technologie mag nooit het doel worden.
Ik hoop juist dat technologie ons tijd teruggeeft voor iets waar geen apparaat goed in is:
aandacht.
Begin 2022 gaf ik de leden van de beroepsvereniging mee dat deze voor een zeer vernieuwende én uitdagende tijd komen te staan. Ai staat eind dat jaar in de startblokken. ChatGPT trapt af 30 november 2022. De versnelling is ingezet.
Mijn ideale mondzorg van de toekomst is daarom niet de praktijk met de meeste apparaten of behandelingen.
Het is een praktijk die problemen eerder herkent, minder hoeft te behandelen, kennis deelt en waarin verschillende professionals rondom één patiënt samenwerken.
En waarin de patiënt begrijpt waarom we iets adviseren — en zelf kan meebeslissen.
Ik denk weleens: wat voor bedrijf wil ik hier eigenlijk van maken?
Niet het grootste. Niet het strakste. En zeker niet een bedrijf waarin iedereen precies hetzelfde denkt en doet.
Ik wil vooral een plek bouwen waar goede vakmensen graag werken. Mensen die nieuwsgierig blijven, verantwoordelijkheid nemen en plezier hebben in hun vak. Waar je iets mag proberen, een fout kunt toegeven en gewoon kunt zeggen: ik weet het even niet, wil je meekijken? En waar het net zo vanzelfsprekend is om een collega te helpen als om zelf hulp te vragen.
Eerlijkheid is voor mij misschien wel de belangrijkste kernwaarde. Liever een lastig gesprek aan tafel dan gemopper in de wandelgangen. Hoewel er natuurlijk best gemopperd mag worden. We hoeven het niet altijd met elkaar eens te zijn. Sterker nog: een beetje discussie, eigenwijsheid en humor houden een organisatie gezond. Als we maar voor elkaar opkomen en uiteindelijk samen proberen het beter te maken.
En bij alle plannen, protocollen, apparatuur, specialismen en ambities is er één heel eenvoudige toets: wordt de patiënt hier beter van? Voelt iemand zich gezien? Nemen we de tijd om te luisteren en uit te leggen? Leveren we de zorg die we zelf ook zouden willen krijgen? Een tevreden patiënt is voor mij niet het resultaat van een marketingstrategie, maar van heel veel kleine dingen die iedere dag goed worden gedaan.
Misschien lijkt een goede praktijk daarom wel meer op een bonsaiboom dan op een bedrijf. Je kunt hem niet één keer goed neerzetten en vervolgens verwachten dat hij mooi blijft. Je moet kijken. Luisteren. Water geven. Ruimte geven om te groeien. Soms ondersteunen en soms juist snoeien. En ja, misschien moet je er af en toe ook gewoon tegen praten.
Dat kost aandacht. Iedere dag opnieuw. Misschien is dat uiteindelijk mijn belangrijkste taak: niet bepalen hoe de boom moet groeien, maar zorgen voor de omstandigheden waarin hij dat kan. We brengen een behoorlijk deel van ons leven op ons werk door. Dan vind ik dat je het inhoudelijk interessant moet hebben, mag lachen en met enige trots naar huis moet kunnen gaan omdat je die dag iets goed hebt gedaan.
Maar volgens mij ontstaan zo uiteindelijk de mooiste bedrijven.
Alles wat ik onderweg heb geleerd, komt uiteindelijk samen in de manier waarop we Mondzorg Oost proberen te organiseren.
Voorkomen waar het kan.
Behandelen waar het moet.
Specialistische kennis wanneer het nodig is.
Eerlijk zijn wanneer iets níét nodig is.
En mensen behandelen zoals we zelf behandeld zouden willen worden.
Misschien is dat na al die jaren wel mijn belangrijkste conclusie:
De beste mondzorg draait uiteindelijk niet om hoeveel je kunt behandelen, maar om hoeveel gezondheid en vertrouwen je kunt behouden.
En daar zijn we nog lang niet mee klaar.
Richard Suy
Tandarts en praktijkhouder Mondzorg Oost
Wie mij alleen uit de tandheelkunde kent, zou bijna denken dat er niets anders bestaat. Gelukkig wel. Mijn lieve gezin staat op één. De vakanties samen inkleuren met afwisseling tussen het nieuwe en het vertrouwde. De Yamaha vleugel, een G3 uit 1971, is onmisbaar. Een guilty pleasure; de oude jaguar cabriolet. Niet meer van deze tijd, maar o zo leuk. Die momenten buiten het vak zijn minstens zo belangrijk om met nieuwe ideeën en energie weer terug te komen.
De ThuisTandarts — nieuw initiatief voor mondzorg aan huis
Dental Tribune Nederland — initiatief rond mondzorg voor patiënten die niet zelfstandig naar een tandartspraktijk kunnen komen. Richard Suy als initiatiefnemer.
Dental Tribune – De ThuisTandarts
20 juni 2015 — Twee nieuwe bestuursleden ANT
Tandtechnisch Magazine — bericht over de benoeming van Ravin Raktoe en Richard Suy. Suy krijgt onder andere tarieven en belangenbehartiging als aandachtsgebieden.
Tandtechnisch Magazine – Twee nieuwe bestuursleden ANT
22 juni 2015 — Twee nieuwe bestuursleden bij ANT
Dentalinfo — benoeming tot algemeen bestuurslid van de Associatie Nederlandse Tandartsen, met tarieven en belangenbehartiging in portefeuille.
Dentalinfo – Twee nieuwe bestuursleden bij ANT
22 juni 2015 — Twee nieuwe bestuursleden voor ANT
MedischOndernemen — afzonderlijke berichtgeving over dezelfde benoeming.
MedischOndernemen – Twee nieuwe bestuursleden voor ANT
1 oktober 2015 — ANT pleit voor collectieve betaling mondzorg ouderen en aangepaste tarieven
Dentalinfo — een inhoudelijk stuk. Richard Suy stelt namens ANT dat honderdduizenden kwetsbare thuiswonende ouderen noodzakelijke mondzorg dreigen mis te lopen. Hij pleit voor collectieve bekostiging, aangepaste tarieven en een regierol voor de tandarts binnen speciale mondzorgteams.
Dentalinfo – Collectieve betaling mondzorg ouderen
Staat uw wereld als zelfstandige tandarts binnenkort op z'n kop?
MedischOndernemen — Richard Suy als tandarts en praktijkeigenaar van Mondzorg Oost in een workshop over veranderingen in de tandartsmarkt: ketenvorming, mondiger patiënten, toenemende regeldruk en vooral de kansen voor de zelfstandige praktijk. De pagina bevat tevens een korte persoonlijke biografie.
MedischOndernemen – Zelfstandige tandarts
ANT biedt meekijkstage aan studenten Tandheelkunde
Dentalinfo — Suy spreekt als ANT-bestuurder over het belang van praktijkervaring voor studenten en het bewust kunnen kiezen van het type praktijk waarin zij later willen werken.
Dentalinfo – ANT biedt meekijkstage aan
Dentz 6, 2019 — ‘Je maintendrai’
Dentz — opinieartikel geschreven door Richard Suy, p. 36–37. Onderwerp: regeldruk, toezicht en vertrouwen in zorgprofessionals. Tandarts Richard Suy: ‘Toezichthouders, vertrouw weer op de zorgverlener’
5 december 2019 — Tandarts Richard Suy: ‘Toezichthouders, vertrouw weer op de zorgverlener’
MedischOndernemen — uitgebreide bespreking van Je maintendrai. Suy betoogt dat toezichthouders niet steeds nieuwe regels moeten maken naar aanleiding van uitzonderingen, maar echte misstanden gericht moeten aanpakken.
MedischOndernemen – Toezichthouders, vertrouw weer op de zorgverlener
24 september 2020 — Ondernemen met ‘de poten in de modder’
MedischOndernemen — redactioneel artikel waarin Richard Suy en zorgondernemer Tim Könings naast elkaar worden gezet. Suy wordt beschreven als een meewerkend voorman die naast directeur ook actief zorgprofessional blijft.
MedischOndernemen – Ondernemen met de poten in de modder
30 september 2020 — Tandarts Richard Suy: ‘Je moet continu blijven investeren in en luisteren naar je medewerkers’
MedischOndernemen — groot persoonlijk interview over Mondzorg Oost, ondernemerschap, groei, preventie, interventie en curatie, medewerkers, ICT, samenwerken met andere tandartsen en de ontwikkeling van een solopraktijk naar een organisatie met destijds 34 mondzorgmedewerkers.
MedischOndernemen – Investeren in en luisteren naar medewerkers
14 november 2020 — Keynote Dag van de Praktijkhouder: Innovaties in de mondzorg
Richard Suy spreekt over investeren in menselijk kapitaal, vrijheid, vertrouwen en medewerkers verantwoordelijkheid geven. De keynote leidde tot onderstaande publicatie.
18 november 2020 — Tandarts Richard Suy over innovatie: ‘Iemand die niet zelf een oplossing vindt, zal niet verder groeien’
MedischOndernemen — inhoudelijk interview naar aanleiding van bovenstaande keynote. Een belangrijke publicatie over je visie op leiderschap en bedrijfscultuur.
MedischOndernemen – Iemand die niet zelf een oplossing vindt…
NT/Dentz 2021 — Klare taal — Richard Suy
Nederlands Tandartsenblad / Dentz — eigen bijdrage/rubriek. De digitale Yudu-index bevestigt dat ‘Klare taal – Richard Suy’ in de inhoudsopgave van NT/Dentz staat. Niet alle oude edities zijn afzonderlijk goed door zoekmachines geïndexeerd.
1 november 2021 — Mondzorg aan de slag met verduurzaming
KNMT — Richard Suy als KNMT-bestuurder en betrokkene bij de werkgroep Duurzame Mondzorg. Over CO₂-reductie, energiegebruik, wegwerpartikelen en de noodzaak van verduurzaming van de sector.
KNMT – Mondzorg aan de slag met verduurzaming
April 2022 — Intercollegiaal de dialoog aangaan: Het nieuwe visiteren
NT/Dentz 02-2022 — groot artikel waarin KNMT-bestuurslid Richard Suy uitlegt hoe visitatie zich heeft ontwikkeld van praktijkcontrole naar reflectie op het professioneel handelen van de tandarts. Centraal staat het zoeken naar je eigen blinde vlekken.
Oorspronkelijke publicatie NT/Dentz – Het nieuwe visiteren
2 augustus 2022 — Intercollegiaal de dialoog aangaan: zo werkt het nieuwe visiteren
KNMT — online versie van/bij het bovenstaande NT/Dentz-artikel.
KNMT – Zo werkt het nieuwe visiteren
2022 — Hergebruik van bestaande materialen — Mondzorg Oost, Nijmegen
NT/Dentz — praktijkportret over duurzaamheid bij Mondzorg Oost, met Richard Suy als eigenaar en KNMT-bestuurder. Het artikel beschrijft onder meer het hergebruik van materialen bij de uitbreiding van de praktijk, energievoorziening, vervoer en het voorkomen van verspilling.
KNMT – oorspronkelijke publicatie ‘Hergebruik van bestaande materialen’
2022 — Klare taal / negatieve reviews (‘Rot review’)
NT/Dentz / later MondzorgPartners — eigen bijdrage van Richard Suy over negatieve reviews en hoe je daar als zorgverlener mee omgaat.
MondzorgPartners – Rot review
2022 — Formule KNMT / afscheid bestuurders
NT/Dentz / KNMT — aankondiging van het afscheid van Wolter Brands, Henk Donker, Jan Willem Vaartjes en Richard Suy tijdens Formule KNMT.
NT/Dentz – Formule KNMT
12 december 2022 — KNMT benoemt twee nieuwe bestuursleden
KNMT — bestuurlijke publicatie waarin wordt bevestigd dat Richard Suy, Richard Kohsiek en Wilfred Kniese per 1 januari 2023 uit het KNMT-bestuur treden.
KNMT – Benoeming nieuwe bestuursleden / aftreden Richard Suy
28 december 2022 — Twee nieuwe bestuursleden KNMT
Dentalinfo — Dentalinfo bericht eveneens over het vertrek van Richard Suy, Wilfred Kniese en Richard Kohsiek uit het KNMT-bestuur.
Dentalinfo – Twee nieuwe bestuursleden KNMT
Vanaf 22 april 2023 verschuift het openbare spoor duidelijk van ANT/KNMT naar de Vereniging Tandartsen voor Orthodontie (VTvO), waarvan je voorzitter wordt. Je huidige professionele biografie bij Mondzorg Oost bevestigt zowel het voorzitterschap als je eerdere ANT- en KNMT-bestuurswerk en de toekenning van de KNMT-penning.
Professioneel profiel Richard Suy – Mondzorg Oost
In deze periode zijn verschillende VTvO-uitingen en congresbijdragen vindbaar waarin je bestuurlijk betrokken bent. Ik zou deze in de uiteindelijke bibliografie apart onder ‘bestuurlijke publicaties en optredens’ zetten en niet doen alsof je van ieder VTvO-bericht persoonlijk de auteur bent.
22 november 2025 — VTvO Congres: Plastic Fantastic
VTvO — congres over aligners, retentiebeugels, 3D-printmateriaal, duurzaamheid, esthetiek, AI-gestuurde behandelplanning en ethiek. Het programma vermeldt expliciet ‘Opening door Richard Suy’.
VTvO – Plastic Fantastic, alles op een rij
Kazerne Kliniek – voortzetting praktijk Coen Oldenburg
Kazerne Kliniek — Richard Suy wordt als tandarts/praktijkhouder opgevoerd rond de overdracht en verdere ontwikkeling van de praktijk.
Kazerne Kliniek – praktijk en visie
Professioneel profiel Richard Suy – Mondzorg Oost
Mondzorg Oost — actueel overzicht: tandarts/praktijkeigenaar, voormalig voorzitter Medisch Centrum Nijmegen-Oost, voorzitter VTvO sinds 22 april 2023, voormalig bestuurder ANT en KNMT en ontvanger KNMT-penning.
Mondzorg Oost – Team Richard Suy
Collega tandarts-endodontoloog Joris Rotteveel probeerde me in een tekening te vangen. Het resultaat?
